واریس یا گشاد شدن سیاهرگها، شایعترین بیماری عروقی انسان است که حدود ۲۰-۱۰ درصد جمعیت را مبتلا میکند. علت زمینهای، افزایش فشار سیاهرگی است که ناشی از ایستادنهای طولانی، بارداری، ضربه و یا بیماری کبدی میباشد. به علت نارسایی دریچههای موجود در جدار سیاهرگها بازگشت خون وریدی از عروق به سمت قلب دچار نارسایی شده و پر خونی وریدها را سبب میشود. امروزه از دانههای گیاه شاه بلوط هندی به طور گسترده به عنوان درمان حمایتی در حفظ عملکرد وغشاء دیواره وریدها و بهبود جریان خون در نارسایی مزمن وریدی استفاده میشود. مطالعات علمی اثر سودمند استفاده از عصاره دانههای این گیاه را در درمان علائم نارسایی مزمن وریدی مثل احساس سنگینی و دردهای پاها، التهاب و ورم پا، التهاب عضلات صاف متعاقب جراحی و صدمات رگ به رگ شدن، کوفتگی و درد اثبات کردهاند.
آیسین موجود در عصاره شاه بلوط هندی با آزاد کردن پروستاگلاندین F۲a تونیسیته وریدها را افزایش داده، نفوذپذیری عروق را نسبت به پروتئینهای با وزن مولکولی پایین، الکترولیتها و آب به درون فضاهای بین بافتی کاهش میدهد و آدم همراه با التهاب را بهبود میبخشد این عصاره آنزیمهای لیزوزمی را مهار نموده و باعث کاهش تخریب غشاء و دیواره وریدهای میشود. در یک مطالعه دوسوکور راندم در عرض ۴ هفته بر روی ۴۰ بیمار که به علت نارسایی مزمن وریدی دچار ورم پاها بودند. اثر ضد التهاب و بر طرف شدن درد ساق پاها با تجویز عصاره شاه بلوط هندی به اثبات رسیده است.
در مطالعه ای بر روی ۲۴۰ بیمار، در طی دو هفته، مصرف ۵۰ میلی گرم دو بار در روز از عصاره شاه بلوط هندی در مقایسه با پلاسبو و مکانیسم های فشاری مانند بانداژ و یا جوراب واریس، نتایج درمانی بهتری حاصل گردید.
تایید غذا و دارو
.JPG)
.JPG)
.jpg)
.jpg)
