شربت اشتها آور باریج که در متون کهن طب سنتی به نام شربت انار منعنع ذکر شده است، در عرصه بهداشت و درمان، قدمتی حدود دو هزار ساله دارد. دیسقوریدوس داروشناس مشهور قرن اول میلادی ترکیب آب انار و نعنا را برای درمان سوءهاضمه و تهوع به کار برده است و جالینوس، انار را اثربخشتر از سیب و به در درمان تهوع و در تقویت دهانه معده دانسته است. در دوران اسلامی، ترکیب انار و نعنا به شکل شربت ساخته شد تا طعم و اثربخشی آن بهبود یابد. رازی (قرن ۴ هجری) شربت انار منعنع را جهت تقویت معده ارایه کرد. در قرن بعدی، ابن سینا نشان داد که این شربت میتواند علاوه بر تقویت معده، اشتها را نیز افزایش دهد. پس از ابن سینا نیز سایر طبیبان به اثراشتهاآور این شربت اشاره کردهاند.
شربت اشتهاآور باریج علاوه بر تقویت اشتها خواص دارویی دیگری هم دارد. انار (Punicagranatum) به عنوان جزء غالب این فرآورده، به دلیل داشتن ترکیبات پلیفنل، تاننی، آنتوسیانین و فلاونوئید بهترین منبع وجود الاژیک اسید (Ellagic acid) است. مطالعات جدید نشان دادهاند که الاژیک اسید دارای خواص آنتیاکسیدان و ضدالتهاب است و در دفع سموم از بدن نقش دارد. همچنین آب انار سرشار از ویتامینهای A,B,C,E، کلسیم، آهن و … میباشد.
امروزه در اروپا مصرف نعنا (Mentha spicata) به شکل چای به همراه کمی عسل برای تقویت هاضمه رواج دارد. شواهد نشان دادهاند که ترکیبات فرار موجود در سرشاخههای هوایی گیاه، مقوی معده هستند و بنابراین، از این جهت با انار همافزایی دارند.
رده فرآورده
فرآورده های طبیعی
داروی ترکیبی
غدد و متابولیک
شرایط نگهداری دارو
همانند سایر داروها، دور از دسترس کودکان نگهداری نمایید. فرآورده در ظرف دربسته، دور از نور و در دمای ۱۵ تا ۳۰ درجه سانتیگراد نگهداری شود.
سایز فرآورده/تعداد دارو در یک بسته
شربت، ظرف ۱۲۰ میلیلیتر همراه با بروشور در جعبه مقوایی
توضیحات بیشتر (سایر اطلاعات)
استاندارد شده بر اساس حداقل ۳ میلیگرم تانن در هر میلیلیتر شربت